Uit studies is gebleken dat het dieet van de wolf vrijwel volledig bestaat uit dierlijke prooi. Als plantaardig materiaal al geconstateerd werd, was dit maar 1%. Volgens de literatuur afkomstig van deze studies, kan worden geconstateerd dat de wolf qua dieet een echte carnivoor is. Andere studies tonen aan dat de verwilderde hond (waaronder de Australische Dingo) een sterk carnivoor voedselopnamepatroon vertonen. Deze dieren kiezen echter wel voor kleinere prooidieren. Met deze wetenschap in gedachten houdend, beslissen steeds meer mensen, om hun huisdieren volgens het ‘carnivoor-dieet’ te voeden. 

Het is echter goed om het een en ander te weten over het voeden van dierlijke producten:

Opvallend: Een hond kan koolhydraten verteren (los van het feit dat dit een negatief effect kan hebben op de gezondheid van het dier) en kan stoffen, die verplichte carnivoren (zoals katten) alleen uit dierlijke producten kunnen halen (zoals arachidonzuur, taurine en vitamine A), vormen uit andere nutriënten (vb. vitamine A omzetten uit plantaardige beta-caroteen). Daardoor kan het toevoegen van groenten en fruit zorgen voor een aanvulling van de nodige nutriënten. 

- Spierweefsel is arm aan calcium, natrium, Vitamine A en Vitamine D. 
- Lever is arm aan calcium, maar rijk aan ijzer en Vitamine A. 
- 1 gram vers bot per kilo hond geeft voldoende calcium en fosfor.



Voeren van hele prooidieren:
Theoretisch gezien zou voeren van hele prooidieren de nutritionele behoefte van hond en kat moeten dekken. Het probleem is alleen, dat er nauwelijks data bekend zijn, die betrekking hebben op de nutritionele samenstelling van hele dieren. Felicetti (1997) constateert dat hele kwartel, muis en cavia soms te weinig vitamine E en in alle gevallen te weinig mangaan en koper bevatten. Deze nutriënten zouden dus toegevoegd moeten worden bij deze kleine prooidieren. 

Microbiologische Risico:
Het voeren van dierlijke producten brengt risico’s mee met betrekking tot microbiologische besmetting. En dan vooral voor de omgeving van de hond. Om de kwaliteit van de producten te bewaken, is er bij Kiezebrink Putten BV sinds 2009 begonnen met analyseren van de producten. De producten welke gelabeld zijn als “voeder voor gezelschapsdieren”, worden steekproefsgewijs regelmatig gecontroleerd op Salmonella en Enterobacteriacea. Het controleren van de monsters wordt gedaan door een onafhankelijk onderzoeksbureau. Indien de uitkomst van de onderzoeken niet goed zijn, worden deze producten vernietigd. 

Barf en NRV:
‘Barf’ staat voor Biologically Appropriate Raw Food. Er zijn verschillende opvattingen over het juiste “Barf” dieet. Dit schema toont globaal de verschillende voermethoden weer:

Ian Billinghurst: Tom Lonsdale: Mogens Elliansen:

60% Vleesbot (1:1)
15 – 20% groente/fruit
10 – 15% Orgaanvlees
5 – 10% Overige (tafelrestjes, supplementen, olie)
Voornamelijk zoveel mogelijk karkassen, hele prooidieren, orgaanweefsel, vlezige botten. Een beperkte hoeveelheid etensresten. 33% Rauw orgaan en spiervlees
33% Gepureerde rauwe groentes
33% Vlezige botten en vet




Een andere visie dan “Barf” is de zogenaamde “NRV” (Natuurlijk Rauw Voeding). NRV staat ook voor het voeren van hele prooidieren, met een minimale toevoeging van ‘overige’. Een kunstmatig (indien geen hele prooidier gegeven wordt) “NRV”-dieet bestaat uit: 

80% van het volledige Dieet: 20% van het volledige Dieet:

60 – 70% Spiervlees
15 % Orgaanvlees
15 % Bot
Tafelrestjes, groenten, ei, yoghurt.

 

De 20% tafelrestjes is optioneel. Deze kunnen ook achterwege gelaten worden.



Bron: Tom Lonsdale, Ian Billinghurst, voernatuurlijk.nl, barfplaats.nl

Terug

 

 

 

KIEZEBRINK.BE Specialized in Animal Foods

EXOTIC ANIMAL Nutrition & BARF Diets for Dogs and Cats